Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

Ο Ευγένιος Τριβιζάς για τον όρο PIGS

Οι απόψεις του Ευγένιου Τριβιζά (καθηγητή εγκληματολογίας στην Μ.
Βρεττανία και συγγραφέα παιδικών βιβλίων) για τον όρο PIGS*:


O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.

Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS»(*)(ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ), το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.

Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες.

Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β. Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας.

Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια»είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή.

Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία. Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου.

Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες.

Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς.

Ευγένιος Τριβιζάς

Σ.Σ.
(*) Portugal - Italy- Greece - Spain

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Οι σχέσεις Δήμου – Περιφέρειας στο πλαίσιο της νέας Διοικητικής Μεταρρύθμισης


του Στέλιου Μποζίκη
Δημάρχου Ζακύνθου

«Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες συγκροτούν τον πρώτο και δεύτερο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης και ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας αποτελούν θεμελιώδη θεσμό του δημόσιου βίου των Ελλήνων…» αναφέρει στο πρώτο μέρος του ο νόμος που εφάρμοσε το Πρόγραμμα ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ για τη νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης.
Το άρθρο 4 του ίδιου νόμου αναφέρεται στις σχέσεις δήμων και περιφερειών: «Μεταξύ των δύο βαθμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεν υφίστανται σχέσεις ελέγχου και ιεραρχίας, αλλά συνεργασίας και συλλαληλίας, οι οποίες αναπτύσσονται βάσει του νόμου, κοινών συμφωνιών, καθώς και με το συντονισμό κοινών δράσεων».

Αυτά αφορούν στο νόμο και στην πρόθεση του νομοθέτη. Η πραγματικότητα βρίσκεται αρκετά μακριά, συνεχίζοντας μια κακή προϊστορία δύσκολων και ανταγωνιστικών σχέσεων μεταξύ πρωτοβάθμιας και νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, που ταλάνισαν την Ελλάδα και τη Ζάκυνθο επί μια καθοριστική για την ανάπτυξη του τόπου 15/ετία.
Σήμερα, που η ύφεση και η κρίση επιβάλλουν τη μεγαλύτερη δυνατή «συνεργασία και συλλαληλία» των φορέων τοπικής και περιφερειακής εξουσίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεών τους πάνω στους πολίτες και την ανακούφιση των πιο αδυνάτων, οι φορείς αυτοί, δηλ. οι δήμοι και οι περιφέρειες, φαίνεται να γίνονται οι καθολικοί διάδοχοι και κληρονόμοι των ανταγωνιστικών σχέσεων, που καθόριζαν τη συμπεριφορά των προκατόχων τους.
Δυστυχώς, η Ζάκυνθος δεν αποτελεί εξαίρεση. Ίσως, μάλιστα, δεδομένου ότι είναι ο μοναδικός στην Ελλάδα νομός που απετέλεσε ένα δήμο και επηρεασμένη από την –κοινά διαπιστωμένη– διάχυτη, στην τοπική εξουσία και κοινωνία, παραβατικότητα, εγκληματικότητα και διαπλοκή, η Ζάκυνθος βρίσκεται αντιμέτωπη με μία οφθαλμοφανή και όχι προσχηματική δυσαρέσκεια μεταξύ των δύο θεσμών και των προσώπων που τους στελεχώνουν.
Ως δήμαρχος όλων πλέον των ζακυνθινών, θεωρώ ότι, πραγματικά, χρειάζεται να εξαλειφθούν οι αιτίες προστριβής μεταξύ του Δήμου και της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου, καθ’ ότι, λογικά, δεν έχουμε και τίποτα να χωρίσουμε. Αν παλιότερα, υπήρχε μια ασάφεια στα όρια των αρμοδιοτήτων μεταξύ Νομαρχίας και Δήμων (που οδήγησε τη Ζάκυνθο π.χ. να μην καταφέρει ποτέ να αποκτήσει λιμνοδεξαμενές), σήμερα κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. Είναι σαφώς προσδιορισμένες οι αρμοδιότητες του κάθε θεσμού.
Στο Δήμο Ζακύνθου περιήλθαν, το Γενάρη και τον Ιούνιο του 2011, 101 αρμοδιότητες που ασκούνταν από τη νομαρχία, ενώ το Γενάρη του 2013 θα μεταβιβαστούν σε όλους τους δήμους 83 ακόμα αρμοδιότητες της καταργημένης νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και στο δήμο Ζακύνθου, όπως και σε όλους τους νησιωτικούς δήμους, θα μεταφερθούν επί πλέον 55 αρμοδιότητες που ασκούσε η Νομαρχία.
Είναι γνωστό ότι εξ ολοκλήρου περιήλθαν στο Δήμο οι Υπηρεσίες των ΚΕΠ, της Πολεοδομίας και της Πρόνοιας, ενώ από την 1-1-2012 περιέρχεται και η αρμοδιότητα της μεταφοράς των μαθητών. Οι αρμοδιότητες που ήδη έχουν περάσει στο Δήμο και οι 138 αρμοδιότητες που από 1-1-2013 μεταβιβάζονται στο Δήμο μας εκτείνονται στους τομείς: Παιδείας – Πολιτισμού – Αθλητισμού, Κοινωνικής Κατάστασης, Περιβάλλοντος, Αγροτικής Ανάπτυξης, Αλιείας, Κτηνιατρικής, Δημόσιας Υγείας, Εμπορίου, Μεταφορών και Επικοινωνιών.

Είναι πολύ ξεκάθαρο, λοιπόν, το τι θα κάνει ο κάθε θεσμός σε ένα τόπο. Οι μικρομεγαλισμοί που διακατείχαν την παλιά Νομαρχία (αρχίζοντας από το εθιμοτυπικό πρωτόκολλο και φτάνοντας μέχρι τον προγραμματισμό και υλοποίηση έργων) πρέπει να σταματήσουν να επηρεάζουν την πολιτική και την τακτική της σημερινής περιφέρειας και κυρίως της Περιφερειακής Ενότητας. Είναι απαραίτητο, όχι μόνο, ο κάθε φορέας της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης να ασκεί τις αρμοδιότητες που του αποδίδονται από το νόμο, αλλά και να επιδιώκουμε, εμείς οι αιρετοί και των δύο φορέων, τη συνεχή και ανεμπόδιστη συνεργασία προς όφελος του τόπου μας. Αν η λειτουργία της Περιφερειακής Ενότητας και του Δήμου Ζακύνθου ήταν σε αυτό το πνεύμα, θα είχαμε καταφέρει, ίσως, να προωθηθούν χωρίς καθυστερήσεις: η έγκριση της μελέτης για τη δημιουργία του νέου ΧΥΤΥ στη Ζάκυνθο, το στοιχειωμένο έργο της μαρίνας και το έργο της ανάπλασης της παραλιακής ζώνης, η κατασκευή του πολυσυζητημένου κόμβου στην Καμάρα του Αγίου Λαζάρου ή ακόμα και η στέγαση όλων ανεξαιρέτως των δημοσίων υπηρεσιών, κρατικών, δημοτικών και περιφερειακών, σε δημόσια κτίρια, εξασφαλίζοντας την ομαλή πρόσβαση σε αυτές όλων των συμπολιτών μας, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς την επιβάρυνση της καταβολής δυσβάσταχτων ενοικίων σε εποχή κρίσης. Σε πνεύμα συνεργασίας και καλής πίστης μεταξύ Περιφερειακής Ενότητας και Δήμου Ζακύνθου θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί ενέργειες που εκθέτουν τη θεσμική οντότητα του φορέα της δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης, όπως αυτή της απογραφής του κρατικού κτιρίου του Διοικητηρίου στο Υποθηκοφυλάκειο, ως κτιρίου της Περιφέρειας. Μα οι εποχές των παλλικαρισμών έχουν περάσει ανεπιστρεπτί για τη Ζάκυνθο, που αναζητά την έξοδο από το τέλμα στο οποίο την έριξαν πρακτικές του είδους πρακτικές που ασκήθηκαν από τις τοπικές της εξουσίες επί σειρά ετών, εις βάρος της ζακυνθινής κοινωνίας.
Αντίθετα, τα όποια παραδείγματα συνεργασίας μεταξύ των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης στη Ζάκυνθο, μπορούν να αποφέρουν καλά αποτελέσματα για το νησί και τους κατοίκους του. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι οι Προγραμματικές Συμβάσεις, που ο Δήμος έχει ήδη εγκρίνει, με σκοπό να προωθηθεί η συνεργασία Δήμου και Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου για:
- την εκτέλεση μικρών οδικών έργων, που θα βελτιώσουν την κατάσταση των δρόμων και θα σώσουν ζωές, όπως, την τοποθέτηση στηθαίων, τη συγκρότηση Συνεργείου Οδικής Ασφάλειας, τη διόρθωση και βελτίωση του ηλεκτροφωτισμού με την προμήθεια λαμπτήρων από την Περιφέρεια και την τοποθέτησή τους από το Δήμο.
- τον καθαρισμό και εξωραϊσμό δημοτικών, επαρχιακών και εθνικών οδών
- την κατασκευή του κτιρίου πολλαπλών χρήσεων στον Αγγερικό.